کمپ گروه فرهنگی کوهنوردی کوه نوردی شهید تقی و مرتضی ورکش ایستگاه صلواتی سایت اطلاع رسانی سردار رشید اسلام سرتیپ پاسدار شهید عین الله قاسمی حاج عبدالله  
 

 
صفحه اصلی  گروه کوهنوردی ایستگاه صلواتی شهید ورکش شهیدان مرتضی و تقی ورکش تماس با ما           
 
 
         
 
     
 
 

__________   عناوین اصلی   __________


bullet شرایط عضویت در گروه
bullet مطالب آموزشی جدید
bullet مطالب آموزشی قدیمی
bullet گالری تصاویر برنامه ها (جدید)
bullet گالری تصاویر برنامه ها تا بهار89
bullet آخرین اخبار کوهنوردی (جدید)
bullet آخرین اخبار کوهنوردی تا بهار89
bullet تقویم کوه نوردی (جدید)
bullet تقویم کوه نوردی تا سال1389
bullet فروشگاه اینترنتی لوازم کوهنوردی
bullet دوره های آموزشی
bullet سایت های مرتبط (جدید)
bullet سایت های مرتبط (قدیمی)

 
 
 
 
 
 


ماجرا و فاجعه

برقراری تعادلی میان خطر و ایمنی ، از ضرورتهای هر برنامه کوهنوردی است زیرا خطر با هیجان ، و ایمنی با کسالت همراه است . رعایت قوانین و ضوابط خشک تضمین کننده ایمنی صعود ، می تواند منجر به شکل گیری برنامه ای خسته کننده گردد و لذت و حس آزادی اعضا را مختل نماید . این اصل برای برنامه های آموزشی نیز مانند سایر صعودها مصداق دارد . هر برنامه کوهنوردی را میتوان در یکی از چهار دسته اصلی زیر رده بندی کرد :

  1. تفریحی : میزان درگیری اعضا در این گونه برنامه ها بسیار پایینتر از سطح تواناییهای طبیعی آنهاست و هیچ گونه ترس یا نگرانی از آسیب جسمی در کار نیست .
     
  2. مهارت آموزی : افراد با کاربرد تجربه و توانمندیهایشان سعی در غلبه بر مشکلات فنی دارند . آنها تحت کنترل هستند ولی می دانند که در معرض خطرات بالقوه می باشند و ترس از آسیب جسمی تا حدودی وجود دارد . افراد می توانند با تلاش ، موقعیت چالش برانگیز را بدون حادثه پشت سر گذارند . مشکلات نه خیلی ساده و نه خیلی نزدیک به سقف تواناییهای افراد هستند .
     
  3. ماجرا : این مرحله از مرحله دوم ( مهارت آموزی ) تنها کمی فراتر است . شخص ناگهان حس تسلط بر موقعیت را از دست می دهد و گرفتار ترس از آسیب جسمی می شود . او حس می کند با تلاش فوق العاده و کمی شانس می تواند بر مشکل چیره گردد . او احساس می کند تواناییهایش در معرض آزمودن قرار گرفته اند . وی نسبت به نتیجه کار تا اندازه ای عدم اطمینان دارد و خود را در حال حرکت روی لبه تیغ می بیند : اگر موفق شود ، یک ماجرا را تجربه کرده که بارضایت و غروری متناسب با شدت و حدت آن ماجرا همراه است . از آنجا که ماجراجویی یک ضرورت ذهنی است ، جوانان و کوهنوردان تازه کار باید آن را تجربه کنند . البته باید خطر ظاهری را جانشین خطر واقعی کرد . برنامه های آموزشی باید بدقت طراحی شوند و سرپرست باید با دره ها ، صخره ها و مسیرهایی که برای اهداف آموزشی به کار می گیرد ، آشنایی کامل داشته باشد . باید در نظر داشت که « آستانه ماجرا » برای افراد مختلف ، متفاوت است .
     
  4. فاجعه : سرپرست باید بداند که ماجرا _ گرچه مهمترین مرحله در روند آموزش است _ می تواند به تندی تبدیل به فاجعه گردد . در این مرحله ، چالش از هر نظر فراتر از حد کنترل فرد است . نتیجه نهایی از یک سو مرگ و از سوی دیگر تجربه یک ماجرا است . اما بین این دو حالت ، درجات متفاوتی از آسیب جسمی یا روحی وجود دارد . گاهی بدون رخداد سانحه و آسیب دیدگی یا مرگ ، شخص فاجعه را تجربه می کند . این وضع هنگامی پدید می آید که فرد درگیر موقعیتی شود که از نظر فنی یا روانی بسیار فراتر از سقف تواناییهای وی باشد . وحشت بخشی از روند فاجعه است که فرد به هیچ روشی قادر به کنترل آن نیست .
 
 
     
 
         
 
 

کلیه حقوق و امتیازات این سایت متعلق به موسسه فرهنگی ورزشی شهید ورکش می باشد.
طراحی و پشتیبانی سایت: www.MarketOvert.ir